Wczytywanie

Kategoria: Niematerialne Dziedzictwo Kulturowe

(9)

Snutka golińska – haft ludowy z Wielkopolski

Snutka golińska to rodzaj haftu ludowego, z wyróżniającymi się motywami ażurowymi, powstały i rozwijający się prawdopodobnie od połowy XIX wieku na terenie całej Wielkopolski, Jego nazwa pochodzi od sposobu wykonywania, a dokładniej od najważniejszej czynności podczas pracy, czyli nasnuwania. [caption id="attachment_27901" align="alignright" width="300"] Fot. Zofia Talarowska[/caption] Korzenie haftu snutkowego (snutki) łączą go z koronką renesansową. Uważa się,

Zwyczaje związane z pierwszym wiosennym siewem

W dawnej wsi polskiej siew rozpoczynał cały cykl obrzędowych zabiegów wokół wzrostu roślin, ich zabezpieczenia przed chorobami, szkodnikami i klęskami żywiołowymi. Ciekawym zwyczajem, kultywowanym do dziś w okolicach Strzelec Opolskich jest wysiew na polach serc i krzyży. Zgodnie z tradycją ma on zagwarantować powodzenie przyszłych plonów. Dawniej pierwszy siew miał charakter szczególny. Wierzono bowiem, że zabieg

Babski Comber – czyli, jak kobiety świętują zakończenie karnawału

Comber, to wywodząca się ze średniowiecza ludowa zabawa zapustna, odbywająca się dawniej w różnych regionach Polski. Zwyczaj ten prawdopodobnie został przyniesiony do Polski przez osadników niemieckich. Babski Comber był popularnym zwyczajem okresu końca karnawału, w którym uczestniczyły niemal wyłącznie kobiety. Dawniej, odbywał się w środę popielcową, jednak z uwagi na zastrzeżenia Kościoła został przeniesiony na wtorek.

Świętujmy razem Światowy Dzień Kociewia

10 lutego obchodzony jest Światowy Dzień Kociewia. Święto zostało ustanowione w 2007 roku przez Lokalną Organizację Turystyczną KOCIEWIE. Podczas tego wydarzenia urządzane są różnego rodzaju jarmarki, festyny, koncerty oraz degustacje lokalnych przysmaków. Kociewie to region etnograficzno-kulturowy na Pomorzu Gdańskim, położony na zachodnim brzegu Wisły w dorzeczu Wdy i Wierzycy, obejmujący wschodnią część Borów Tucholskich. Zajmuje obszar

Wyścigi kumoterek – atrakcja góralskiego karnawału

W gwarze podhalańskiej słowo „kumoterki” oznacza małe, dwuosobowe sanki tradycyjnie zaprzężone w jednego konia. Pochodzi ono od słowa „kumotrzy”, czyli rodzice chrzestni, bowiem takimi właśnie saniami zawozili oni nowo narodzone dziecko do chrztu. Pierwsze wyścigi kumoterek odbyły się w Zakopanem w 1929 roku. Po II wojnie światowej zawody zostały reaktywowane w 1962 roku w Zakopanem,

Poloneza czas zacząć….

Polonezy tworzyli już kompozytorzy barokowi, miedzy innymi Jan Sebastian Bach. Na przełomie XVI i XVII wieku, podobnie jak tańce włoskie i francuskie zaczął być bardzo modny. Ze względu na swoją szlachetność królował na europejskich dworach. Dziś jest w Polsce tradycyjnym tańcem otwierającym szkolne bale, jak studniówki. Bywa również tańczony podczas innych ważnych uroczystości i rocznic. Polonez

Wodzenie niedźwiedzia na Śląsku Opolskim – stary karnawałowy zwyczaj wpisany na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego

Zwyczaj wodzenia niedźwiedzia, zwany także: berami, wodzeniem bera, bakusami, kluczeniem bera i łażeniem z berym był znany już średniowieczu. Dawniej był to obrzęd o znaczeniu magicznym. Oprowadzanie maszkar zapustnych zwiastowało szczęście. Taniec gospodarzy ze słomianym lub futrzanym niedźwiedziem zapewniał powodzenie, dostatek i urodzaj. Obecnie to widowisko podkreślające tożsamość lokalną, kultywowane w wielu miejscowościach na Śląsku

Byśki i nowe latko – pieczywo obrzędowe na Trzech Króli. Ważny element niematerialnego dziedzictwa kulturowego w Polsce.

Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi otwiera dla Państwa nowy dział popularyzujący kulturę i dziedzictwo polskiej wsi. Chcemy w nim prezentować te przejawy niematerialnego dziedzictwa kulturowego obszarów wiejskich, które zostały wpisane na krajową (polską) i światową listę UNESCO. Czym zatem jest to „dziedzictwo”? Już samo określenie „niematerialne dziedzictwo kulturowe” wymyka się wąsko i precyzyjnie zakreślonym definicjom. Owo

Nowe wpisy na liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego

Krajowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego jest spisem przejawów żywego dziedzictwa niematerialnego z terenu Polski. Ma charakter wyłącznie informacyjny. Prowadzi ją Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego we współpracy z Narodowym Instytutem Dziedzictwa. Zgodnie z konwencją UNESCO dziedzictwo kulturowe przejawia się, między innymi w następujących dziedzinach: tradycyjnych przekazach ustnych, sztukach widowiskowych, zwyczajach, rytuałach, obrzędach oraz umiejętnościach i

pl_PLPolish